نرسیده به قلعه ی الموت
جایی میان خارها
آتشی روشن کردیم و گرم شدیم
تابستان 85

امروز جایی خوندم
" من تحقیر نمی شوم مگر زمانی که حقارت را بپذیرم"
خیلی جالب بود برام و راجع بهش فکر کردم .

خلاصه این خودمم و شاید یه روز این وبلاگ آباد بشه